خبرگزاری حاما: کمبود تشنابهای عمومی در شهر کابل به یکی از مشکلات جدی شهروندان تبدیل شده است؛ مشکلی که به گفته باشندهگان، سالها ادامه داشته و هنوز اقدام مؤثری برای رفع آن صورت نگرفته است. در همین حال، پزشکان نسبت به پیامدهای صحی رفع حاجت در فضای باز هشدار داده و آن را عاملی برای گسترش بیماریهای عفونی و تهدید سلامت عمومی میدانند.
شماری از باشندهگان کابل میگویند نبود تشنابهای عمومی در مناطق مختلف شهر، افرادی را که برای انجام کارهای روزمره از خانه بیرون میشوند، با دشواری روبهرو کرده و در برخی موارد آنان را به استفاده از مکانهای نامناسب در فضای باز وادار میکند.
حسن، یکی از باشندهگان منطقه ریشخور کابل، میگوید شهرداری در دورههای مختلف، از جمله شهرداری تحت اداره طالبان، توجه کافی به ساخت تشنابهای عمومی نکرده است.
او با اشاره به مشکلات مسافران و سالمندان میگوید افرادی که از ولسوالیها به کابل میآیند، در صورت نیافتن تشناب عمومی ناچار میشوند از مکانهای نامناسب استفاده کنند. به گفته او، حتی جوانان نیز در این زمینه با مشکل روبهرو هستند و وضعیت برای افراد سالمند که توانایی جسمی کمتری دارند، دشوارتر است.
در همین حال، شمسالله، باشنده منطقه ۹۰ فامیلی، و نرگس، باشنده کارتهنو، میگویند نبود تشنابهای عمومی، زنان را بیش از مردان با محدودیت روبهرو کرده است.
شمسالله تأکید میکند که زنان به دلیل محدودیتهای اجتماعی و نبود امکانات مناسب، نمیتوانند مانند مردان از هر مکانی برای رفع حاجت استفاده کنند. او خواستار رسیدگی به وضعیت مکانهایی شده است که برخی افراد در اطراف سرکها و کنار دریاها برای رفع حاجت انتخاب میکنند.
نرگس نیز میگوید کمبود تشناب در سطح شهر، بهویژه برای زنان باردار، بیماران و افراد سالمند مشکلساز است. به گفته او، حتی تشنابهای عمومی پولی نیز به اندازه کافی در دسترس نیستند و این وضعیت نگرانی شهروندان را افزایش داده است.
شیرآغا، یکی دیگر از باشندهگان کارتهچهار کابل، میگوید نبود تشناب در مناطق مزدحم، دسترسی سالمندان و بیماران را به امکانات بهداشتی دشوار ساخته است.
او از شهرداری کابل میخواهد در برنامهریزی خدمات شهری، ساخت تشنابهای عمومی در مناطق پررفتوآمد، بهویژه سرای شمالی، را در اولویت قرار دهد. به گفته او، شهروندان سالمند و بیماران نمیتوانند برای یافتن تشناب، مسافتهای طولانی یا طبقههای مختلف مراکز تجارتی را جستوجو کنند.
با این حال، تمیم، یکی دیگر از باشندهگان کابل، معتقد است که کمبود امکانات تنها عامل رفع حاجت در فضای باز نیست و بیتوجهی برخی شهروندان به پاکی محیط نیز این مشکل را تشدید میکند.
او میگوید با وجود اینکه در شماری از مسجدها و مراکز تجارتی تشناب وجود دارد، برخی افراد همچنان کنار جادهها و در فضاهای عمومی رفع حاجت میکنند. به باور او، آگاهیدهی از طریق رسانهها میتواند شهروندان را به استفاده از امکانات موجود و رعایت پاکی محیط تشویق کند.
عالم، باشنده سرای شمالی کابل، نیز میگوید تشنابهای عمومی موجود در این منطقه کافی نیستند و برخی از آنها با دریافت ۱۰ افغانی خدمات ارائه میکنند؛ اما از نظافت و معیارهای بهداشتی مناسبی برخوردار نیستند.
او اضافه میکند که بسیاری از شهروندان حتی از موقعیت تشنابهای موجود نیز آگاهی ندارند و هنگام نیاز برای یافتن این امکانات با سرگردانی روبهرو میشوند.
هشدار پزشکان درباره پیامدهای صحی
در همین حال، پزشکان هشدار میدهند که رفع حاجت در فضای باز میتواند زمینه انتقال بیماریهای عفونی و آلودهشدن منابع آب را فراهم کند.
حامد وردک، یکی از پزشکان، میگوید این وضعیت خطر ابتلا به بیماریهایی مانند کولرا، اسهال خونی، تب محرقه، هپاتیت نوع A و E و بیماریهای انگلی را افزایش میدهد.
به گفته او، مواد غایطی انسان میتواند از طریق بارندگی و جریان فاضلاب به منابع آب راه پیدا کند. همچنین مگسها، دستهای آلوده و تماس مواد غذایی با خاک آلوده در انتقال عوامل بیماریزا نقش دارند.
وردک هشدار میدهد که در محیطهای پرجمعیت شهری مانند کابل، گسترش چنین آلودگیهایی میتواند به شیوع بیماریها، افزایش مراجعه به مراکز صحی و حتی مرگومیر منجر شود.
این پزشک تأکید میکند که آگاهیدهی به شهروندان بهتنهایی برای حل مشکل کافی نیست و باید با فراهمسازی امکانات مناسب همراه باشد. به گفته او، ساخت تشنابهای عمومی کافی، پاک و قابل دسترس، تأمین آب آشامیدنی سالم، مدیریت درست فاضلاب و آگاهیدهی از طریق رسانهها و مساجد از اقدامات ضروری برای جلوگیری از گسترش بیماریها است.
بر بنیاد گزارشهای منتشرشده در سال ۲۰۲۱، در شهر کابل حدود ۴۰ تشناب عمومی وجود داشته است؛ این در حالی است که جمعیت این شهر بیش از شش میلیون نفر برآورد میشود. بر این اساس، به ازای هر تشناب عمومی بیش از ۱۵۰ هزار نفر قرار میگیرند؛ آماری که ابعاد کمبود امکانات بهداشتی در پایتخت افغانستان را نشان میدهد.

دیدگاهتان را بنویسید