جیمی کارتر سی ونهمین رئیسجمهور ایالت متحده در سن ۱۰۰ سالگی درگذشت !
کارتر در خانوادهای کشاورز در سال ۱۹۲۴ به دنیا آمد و از سال ۱۹۷۷ تا ۱۹۸۱ در ایالات متحده بر مسند قدرت بود، بهعنوان یکی از چهرههای بحثبرانگیز تاریخ سیاسی آمریکا شناخته میشود.
خبرگزاریحاما: جیمی کارتر، سیونهمین رئیسجمهوری ایالات متحده عصر یکشنبه نهم دیماه در خانه خود در ایالت جورجیا آمریکا درگذشت.
او که در خانوادهای کشاورز در سال ۱۹۲۴ به دنیا آمد و از سال ۱۹۷۷ تا ۱۹۸۱ در ایالات متحده بر مسند قدرت بود، بهعنوان یکی از چهرههای بحثبرانگیز تاریخ سیاسی آمریکا شناخته میشود.
دوران ریاست جمهوری کارتر با چالشهای داخلی و بینالمللی بزرگی همراه بود که مهمترین آنها بحران انرژی، اشغال سفارت آمریکا در تهران، و فشارهای مرتبط با جنگ سرد بود.
کارتر در سال ۱۹۷۶ بهعنوان نامزد حزب دموکرات، پس از رقابتی سخت با جرالد فورد، رئیسجمهور وقت، به قدرت رسید.
گفتنی است، او با شعارهای حفاظت از حقوق بشر و وعدههایی مبنی بر ایجاد شفافیت در دولت، اعتماد رای دهندگان آمریکایی را که هنوز به خاطر ماجرای واترگیت به جمهوریخواهان به سوءظن مینگریستند، بهدست آورد.
یکی از چالشهای کلیدی دوران کارتر، عملکرد او در قبال تحولات سال ۵۷ ایران و انقلاب بود که به سقوط حکومت پهلوی، قدرتمندترین متحد آمریکا در منطقه، و ظهور جمهوری اسلامی منجر شد. تصمیمات او و اقداماتش تا امروز نیز موضوع بحثها و انتقادات فراوان است.
کارتر با شعار حمایت از حقوق بشر به قدرت رسید و تلاش کرد این رویکرد را به سیاست خارجی آمریکا نیز تعمیم دهد. اما به باور بسیاری از منتقدان، فشارهای او بر محمدرضا شاه پهلوی، پادشاه فقید ایران، زمینهساز ایجاد مشکلات بیشتر برای حکومت پهلوی شد. محمدرضا شاه که در آن زمان با مشکلات داخلی و همچنین تهدید کمونسیسم شوروی و اقدامات گروههای شورشی چپگرا مواجه بود، تحت فشارهای کارتر اقداماتی انجام داد که به قدرت گرفتن بیشتر چپگرایان و گروههای انقلابی منجر شد.
هنری کیسینجر، وزیر خارجه سابق آمریکا و یکی از معماران روابط نزدیک ایران و آمریکا در دوران نیکسون و فورد، بارها سیاستهای کارتر را در قبال شاه به چالش کشید.
به اساس یافته های این گزارش، کیسینجر معتقد بود که کارتر درک درستی از اهمیت ایران بهعنوان متحد استراتژیک ایالات متحده ندارد. او در کتاب خود با عنوان «دیپلماسی» مینویسد: «سیاست حقوق بشری کارتر در ایران، یکی از اشتباهات تاریخی بود. او بدون توجه به شرایط منطقهای، به شاه فشار آورد و باعث شد ایران، که یکی از مهمترین ستونهای سیاست آمریکا در خاورمیانه بود، سقوط کند.»
کیسینجر بارها تاکید کرده است که شاه میتوانست با حمایت نظامی و سیاسی قاطع آمریکا، بحران را کنترل کند. او همچنین معتقد بود که سقوط شاه به افزایش نفوذ اتحاد جماهیر شوروی و بیثباتی منطقه منجر شد. هنری کیسینجر در گفتگو با نیویورک تایمز گفت: « «اگر شاه سقوط نمیکرد، خاورمیانه به این سطح از بیثباتی نمیرسید. کارتر نتوانست اهمیت استراتژیک ایران را درک کند.»
زبیگنیو برژینسکی، مشاور امنیت ملی کارتر، نیز در خاطرات خود با اشاره به اختلافات داخلی دولت کارتر بر سر سیاست ایران، نوشت: «دولت کارتر فاقد یک سیاست منسجم در قبال ایران بود. در حالی که برخی بر حمایت از شاه تاکید داشتند، دیگران به دنبال فشار بر او بودند. این تردیدها، شاه را در موقعیتی آسیبپذیر قرار داد.»
برژینسکی در گفتگو با واشنگتنپست گفت: «کارتر باید در حمایت از شاه قاطعتر عمل میکرد. تردید و فشارهای بیمورد به مخالفان این فرصت را داد که قدرت بگیرند.»
او افزود: «ما هشدار داده بودیم که اگر شاه حمایت نظامی و سیاسی بیشتری دریافت نکند، رژیم او سقوط خواهد کرد. اما تردیدهای کارتر، شرایط را بدتر کرد.»
سمیرا«سدید»
#Hama_News_خبرگزاریحاما
دیدگاهتان را بنویسید